Genel Güvenliğin Taksirle Tehlikeye Sokulması Suçu (TCK-171)

Genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması, Türk Ceza Kanunu’nun 171. maddesinde düzenlenen ve dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışlarla toplumun genel güvenliğinin tehlikeye düşürülmesini cezalandıran bir suç tipidir. Bir kişinin kasten değil, ihmali veya tedbirsizliği sonucu yangına ya da bina çökmesine, sel-taşkına neden olması bu suçun tipik görünümüdür. Bu yazıda TCK 171’in taksir temeline dayanan yapısını, unsurlarını, kasten işlenen biçimi olan TCK 170’ten farkını, cezasını ve yargılama usulünü ayrıntılı biçimde ele alıyoruz.

Bu yazı, Genel Tehlike Yaratan Suçlar (TCK 170-180) başlıklı genel rehberimizin bir parçasıdır. Bölümdeki diğer suç tiplerine de bu rehber üzerinden ulaşabilirsiniz.

Genel Güvenliğin Taksirle Tehlikeye Sokulması Nedir?

Genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması, TCK’nın “Genel Tehlike Yaratan Suçlar” bölümünde yer alan ve 170. maddedeki kasten işlenen suçun taksirli karşılığını oluşturan bir düzenlemedir. Maddeye göre; taksirle yangına ya da bina çökmesine, toprak kaymasına, çığ düşmesine, sel veya taşkına neden olan kişi, fiilin başkalarının hayatı, sağlığı veya malvarlığı bakımından tehlikeli olması halinde, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

Bu suçun temelinde, failin bilerek ve isteyerek değil; gerekli dikkat ve özeni göstermemesi sonucu bir tehlikeye yol açması vardır. Örneğin söndürmeden bırakılan bir ateşin yayılarak yangına dönüşmesi, gerekli statik önlemler alınmadan yapılan bir kazının toprak kaymasına neden olması gibi durumlar bu madde kapsamında değerlendirilebilir. Kanun koyucu, sonucun istenmemiş olmasını cezasızlık nedeni saymamış; ancak taksirle işlenen bu hali, kasten işlenen 170. maddeye göre çok daha hafif bir ceza rejimine bağlamıştır.

Kanun koyucunun bu davranışları cezalandırmasının temel gerekçesi, modern toplum yaşamının çok sayıda tehlikeli faaliyeti (yapı üretimi, enerji kullanımı, tarımsal faaliyetler gibi) içermesidir. Bu faaliyetlerin herkesin güvenliğini tehlikeye atmadan sürdürülebilmesi için, bunları yürüten kişilere belirli bir dikkat ve özen yükümlülüğü yüklenir. İşte bu yükümlülüğe aykırı davranarak toplumu somut bir tehlikeye maruz bırakan kişi, sonuç henüz bir zarara dönüşmemiş olsa bile ceza hukuku bakımından sorumlu tutulur. Böylece kanun, bir zarar doğmadan önce önleyici bir koruma sağlamayı amaçlar.

Taksir Kavramı ve Unsurları

Taksir, TCK’nın 22. maddesinde tanımlanır ve dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesinin öngörülmeyerek gerçekleştirilmesi olarak ifade edilir. Genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçunun anlaşılması için taksirin unsurlarını iyi kavramak gerekir:

• Dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık: Failin, içinde bulunduğu duruma göre kendisinden beklenen tedbirli ve özenli davranışı göstermemesidir. Bu yükümlülüğün kaynağı bir kanun, bir yönetmelik, meslek kuralları veya hayat tecrübesinin gerektirdiği genel özen olabilir.
• Neticenin öngörülebilir olması: Fail, gerekli dikkati gösterseydi tehlikeli sonucun ortaya çıkabileceğini öngörebilecek durumda olmalıdır. Öngörülmesi mümkün olmayan, tümüyle beklenmedik sonuçlar taksir kapsamına girmez.
• Netice ile davranış arasında nedensellik bağı: Ortaya çıkan tehlikenin, failin özensiz davranışından kaynaklanmış olması gerekir. Tehlike başka bir bağımsız nedenden doğmuşsa faile yüklenemez.

Bilinçli Taksir ve Basit Taksir

Taksir, basit taksir ve bilinçli taksir olmak üzere ikiye ayrılır. Basit taksirde fail, dikkatsizliği sonucu tehlikeli neticeyi hiç öngörmemiştir. Bilinçli taksirde ise fail neticeyi öngörmüş, ancak “nasıl olsa gerçekleşmez” düşüncesiyle hareketine devam etmiştir. Bilinçli taksir halinde ceza artırılır. Örneğin anız yakan bir çiftçinin, rüzgârın etkisiyle ateşin yayılabileceğini görmesine rağmen tedbir almadan işine devam etmesi bilinçli taksire örnek oluşturabilir. Kast ve taksir arasındaki ayrımın ve bilinçli taksirin ayrıntıları için kast ve taksir yazımıza bakabilirsiniz.

Bilinçli taksir ile olası kast arasındaki ince çizgi de bu suç bakımından önem taşır. Olası kastta fail, neticeyi öngörür ve gerçekleşmesini adeta göze alır; “olursa olsun” tavrındadır. Bilinçli taksirde ise fail neticeyi öngörmüş olsa da onu istememekte, gerçekleşmeyeceğine dair samimi bir güven duymaktadır. Bu iki hâlin birbirinden ayrılması, failin kasten işlenen 170. maddeden mi yoksa taksirle işlenen 171. maddeden mi sorumlu tutulacağını belirlediği için büyük pratik değer taşır.

Korunan Hukuki Değer ve Somut Tehlike

Suçla korunan hukuki değer, tıpkı 170. maddede olduğu gibi kamunun güvenliğidir. Suç, belirli bir kişiyi değil toplumun genelini korumaya yöneliktir. Maddenin metninde açıkça belirtildiği üzere, cezalandırma için fiilin “başkalarının hayatı, sağlığı veya malvarlığı bakımından tehlikeli olması” gerekir. Bu ifade, suçun bir somut tehlike suçu olduğunu gösterir: Yalnızca özensiz bir davranışın varlığı yeterli değildir; bu davranışın gerçekten üçüncü kişiler için somut bir tehlike doğurmuş olması aranır.

Örneğin ıssız bir yerde, çevrede hiç kimse ve hiçbir yapı yokken kontrolsüz bir ateş yakılması, somut bir tehlike doğurmadığı sürece bu suçu oluşturmayabilir. Buna karşılık meskûn mahalde veya ormanlık alanda yayılma riski taşıyan bir ateşin özensizce bırakılması, somut tehlike koşulunu karşılar.

Bu nedenle mahkeme, her olayda tehlikenin gerçekten doğup doğmadığını ayrıntılı biçimde değerlendirir. Somut tehlikenin varlığı; olayın meydana geldiği yerin niteliği, çevredeki insan ve yapı yoğunluğu, hava ve zemin koşulları gibi etkenlere göre belirlenir. Bu yönüyle suç, yalnızca soyut bir kural ihlalini değil, gerçek ve elle tutulur bir tehlike durumunu cezalandırır. Tehlikenin somut olarak ispatlanamadığı hallerde, failin özensiz davranmış olması tek başına bu suçun oluşması için yeterli sayılmaz.

Suçun Maddi Unsurları

Fail ve Mağdur

Suçun faili herkes olabilir; belirli bir sıfat aranmaz. Bu yönüyle bu suç özgü suç niteliği taşımamaktadır. Yani faili bakımından herhangi bir sınırlama öngörülmemiş; her gerçek kişi bu suçun faili olabilmektedir. Uygulamada fail çoğu zaman, taşıdığı özen yükümlülüğüne aykırı davranan kişilerdir (ateşi söndürmeden ayrılan kişi, gerekli zemin etüdünü yaptırmadan kazı yapan kişi gibi). Mağdur ise, doğan tehlikeden etkilenen belirsiz sayıda kişiden oluşan toplumdur.

Fiil: Taksirle Neden Olunabilecek Olaylar

TCK 171’de sayılan hareketler sınırlıdır ve yalnızca şunları kapsar: taksirle yangına ya da bina çökmesine, toprak kaymasına, çığ düşmesine, sel veya taşkına neden olmak. Burada dikkat edilmesi gereken çok önemli bir nokta vardır: 170. maddede yer alan silahla ateş etme ve patlayıcı madde kullanma hareketleri, 171. maddenin kapsamında değildir. Yani genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçu, yalnızca yangın ve doğa olaylarına ilişkin taksirli tehlike hallerini cezalandırır; taksirle silah kullanımı sonucu doğan durumlar, koşullarına göre başka hükümler (örneğin taksirle yaralama) çerçevesinde değerlendirilir.

Maddede sayılan olaylar (yangın, bina çökmesi, toprak kayması, çığ düşmesi, sel ve taşkın) ortak bir özellik taşır: Hepsi, kontrol altına alınması güç, yayılma ve geniş bir alanı etkileme kapasitesine sahip olaylardır. Kanun koyucunun bu olayları özel olarak seçmesinin nedeni de budur; çünkü bu tür olaylar bir kez başladığında belirsiz sayıda kişiyi ve büyük malvarlığı değerlerini aynı anda tehdit edebilir. Bu nedenle listenin sınırlı sayıda (tahdidi) olduğu ve kıyas yoluyla genişletilemeyeceği kabul edilir; yani maddede sayılmayan bir olaya taksirle neden olmak, bu suç kapsamında değerlendirilmez.

TCK 170 ile TCK 171 Arasındaki Fark

Genel güvenliği tehlikeye sokan fiil, kasten işlendiğinde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması (TCK 170); taksirle işlendiğinde ise TCK 171 gündeme gelir. İki suç arasındaki temel farkları aşağıdaki tabloda karşılaştırmalı olarak görebilirsiniz.

Ölçüt	TCK 170 (Kasten)	TCK 171 (Taksirle)
Manevi unsur	Kast (bilerek ve isteyerek)	Taksir (dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık)
Kapsanan hareketler	Yangın, doğa olayları, silahla ateş, patlayıcı	Yalnızca yangın ve doğa olayları
Temel ceza	1 yıldan 5 yıla kadar hapis (170/1)	3 aydan 1 yıla kadar hapis
Adli para cezası	Yalnızca 170/3 hafif halinde seçenek	Kısa süreli hapse seçenek yaptırımlar gündeme gelebilir
Tehlike koşulu	Somut tehlike aranır	Fiilin başkalarının hayatı, sağlığı veya malvarlığı için tehlikeli olması aranır

Görüldüğü gibi taksirli halin ceza rejimi belirgin biçimde daha hafiftir. Bu, ceza hukukunun temel bir ilkesinin yansımasıdır: Aynı sonucu isteyerek meydana getiren kişi ile yalnızca özensizliği sonucu buna yol açan kişi, kusurlarının ağırlığı farklı olduğu için farklı biçimde cezalandırılır.

Bu ayrım, uygulamada çoğu zaman dosyanın en çok tartışılan noktasıdır. Aynı maddi olay, failin iç dünyasına ilişkin değerlendirmeye göre ya kasten işlenen 170. madde ya da taksirle işlenen 171. madde kapsamında nitelendirilebilir. Bu nitelendirme; failin davranışının biçimi, olay öncesi ve sonrasındaki tutumu, tehlikeyi öngörüp öngörmediği ve sonucu göze alıp almadığı gibi ölçütler ışığında yapılır. Yanlış nitelendirme, hem çok farklı bir ceza miktarına hem de suçun hukuki sonuçlarında köklü değişikliğe yol açacağından, savunmada bu noktanın titizlikle ele alınması gerekir.

Manevi Unsur: Taksir

Bu suçun manevi unsuru taksirdir. Failin, tehlikeli neticeyi isteyerek meydana getirmemiş olması; ancak göstermesi gereken dikkat ve özeni göstermemiş olması gerekir. Eğer fail yangını veya çökmeyi bilerek ve isteyerek meydana getirmişse artık TCK 171 değil, kasten işlenen 170. madde uygulanır. Bu nedenle soruşturma ve kovuşturma aşamasında en kritik değerlendirme, failin iç dünyasına ilişkin bu kast-taksir ayrımının doğru yapılmasıdır. Failin davranışının bilinçli taksir düzeyine ulaşıp ulaşmadığı da cezanın miktarını etkileyeceğinden ayrıca incelenir.

Hukuka Aykırılık

Suçun oluşması için fiilin hukuka aykırı olması gerekir. Taksirli suçlarda hukuka uygunluk nedenlerinin uygulanma alanı daha sınırlı olmakla birlikte, bazı durumlarda failin davranışının izin verilen risk sınırları içinde kaldığı kabul edilebilir. Örneğin tüm mevzuata uygun tedbirleri almış olmasına rağmen tümüyle öngörülemez bir doğa olayı sonucu tehlike doğmuşsa, failin taksirinden söz edilemeyeceği için ceza sorumluluğu doğmaz. Bu değerlendirme, somut olayın koşullarına ve failden beklenen özen düzeyine göre yapılır.

Bu noktada “izin verilen risk” kavramı önem kazanır. Toplumsal yaşamın gerektirdiği pek çok faaliyet, doğası gereği belirli bir tehlike içerir; ancak mevzuata ve teknik kurallara tam uyum sağlandığında bu risk hukuken kabul edilebilir sınırlar içinde sayılır. Fail, kendisine düşen tüm önlemleri almış olmasına rağmen tümüyle öngörülemeyen bir gelişme sonucu tehlike doğmuşsa, kusurdan söz edilemeyeceği için ceza sorumluluğu da doğmaz. Bu bakımdan failin gerekli özeni gösterip göstermediğinin titizlikle araştırılması, taksirli suçlarda hem sorumluluğun tespiti hem de savunma açısından belirleyicidir. Genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması gibi taksir esasına dayanan suçlarda, failin özen yükümlülüğünün sınırlarının doğru belirlenmesi savunmanın en kritik noktasıdır. Böyle bir isnatla karşılaşmanız halinde, alanında deneyimli bir ceza avukatından destek almak faydalı olacaktır.

Suçun Özel Görünüş Biçimleri

Teşebbüs: Taksirli suçlarda kural olarak teşebbüs mümkün değildir. Çünkü teşebbüs, failin belirli bir neticeyi isteyerek ona yönelmesini gerektirir; taksirde ise netice zaten istenmemiştir. Bu nedenle genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçunda teşebbüs hükümleri uygulanmaz.

İştirak: Taksirli suçlarda TCK anlamında iştirak (azmettirme, yardım etme) da mümkün değildir. Ancak birden fazla kişinin ortak özensizliği sonucu tehlike doğmuşsa, her biri kendi taksirinden dolayı ayrı ayrı fail olarak sorumlu tutulabilir.

İçtima: Taksirli davranış sonucu yalnızca bir tehlike değil, aynı zamanda bir kişinin yaralanması veya ölmesi gibi somut bir zarar da doğmuşsa, koşullara göre suçların içtimaı kuralları çerçevesinde taksirle yaralama veya taksirle öldürme suçları da gündeme gelebilir. Örneğin özensizce yakılan bir ateşin yayılıp hem genel güvenliği tehlikeye düşürmesi hem de bir kişinin yaralanmasına yol açması halinde, olayın niteliğine göre birden fazla suç birlikte değerlendirilir.

Uygulamada Sık Görülen Örnekler

Genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçu, günlük hayatta oldukça çeşitli biçimlerde ortaya çıkabilir. Aşağıdaki örnekler, suçun tipik görünümlerini anlamaya yardımcı olabilir; ancak her olayın kendine özgü koşullarıyla değerlendirileceği unutulmamalıdır:

• Anız veya tarla yakma: Tarımsal amaçla yakılan anızın, gerekli önlemler alınmadığı için rüzgârla yayılıp çevredeki meskûn alanları veya ormanı tehdit eder hale gelmesi, taksirle yangına neden olma kapsamında değerlendirilebilir.
• Söndürülmeden bırakılan ateş: Piknik, kamp veya benzeri faaliyetlerde yakılan ateşin tam olarak söndürülmeden bırakılması sonucu ormanlık alanda yangın tehlikesi doğması.
• Elektrik veya ısıtma tesisatındaki özensizlik: Kaçak ya da tekniğine aykırı yapılan elektrik tesisatının veya bakımı ihmal edilen ısıtma sistemlerinin yangına yol açacak bir tehlike yaratması.
• Kazı ve hafriyat çalışmaları: Gerekli zemin etüdü ve statik önlemler alınmadan yapılan kazıların, komşu yapılar bakımından bina çökmesi veya toprak kayması tehlikesi doğurması.

Bu örneklerin ortak noktası, failin sonucu istememiş olması; ancak kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle toplumun genel güvenliği bakımından somut bir tehlikenin doğmasıdır. Her durumda, ortaya çıkan tehlikenin gerçekten failin özensiz davranışından kaynaklanıp kaynaklanmadığı ayrıca araştırılır.

Diğer Suçlarla İlişkisi ve Sınırı

Genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçu, uygulamada başka suç tipleriyle sınır ilişkisi içindedir. Bu sınırların doğru çizilmesi, hem suç niteliğinin hem de cezanın belirlenmesinde önem taşır.

Taksirle öldürme veya yaralama ile ilişkisi: Taksirli davranış yalnızca bir tehlike doğurmakla kalmayıp bir kişinin ölümüne ya da yaralanmasına da yol açmışsa, artık yalnızca bir tehlike suçu değil, gerçekleşen zarara ilişkin taksirle öldürme veya taksirle yaralama suçu da söz konusu olur. Bu durumda somut olayın niteliğine göre içtima kuralları uygulanır ve fail, koşullara göre gerçekleşen sonuçtan da sorumlu tutulabilir.

Orman yangınlarına ilişkin özel düzenlemeler: Ormanlara zarar veren yangınlar bakımından Orman Kanunu gibi özel mevzuatta ayrı düzenlemeler bulunabilir. Somut olayda hangi hükmün uygulanacağı, yangının çıktığı yerin niteliğine ve fiilin özelliklerine göre belirlenir. Bu nedenle orman alanlarında meydana gelen olaylarda özel kanun–genel kanun ilişkisinin dikkatle değerlendirilmesi gerekir.

Kasten işlenen hal ile sınırı: Failin davranışı taksir sınırını aşıp kasta dönüşüyorsa, yani fail sonucu bilerek ve isteyerek meydana getiriyor ya da en azından göze alıyorsa, artık TCK 171 değil, kasten işlenen genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması (TCK 170) suçu uygulanır. Bu ayrım, cezanın miktarını köklü biçimde değiştirdiğinden büyük önem taşır.

Taksirin ve Nedensellik Bağının İspatı

Taksirli suçlarda en tartışmalı konu, failin gerçekten kusurlu olup olmadığının, yani gerekli dikkat ve özeni gösterip göstermediğinin belirlenmesidir. Bu değerlendirme yapılırken; failin içinde bulunduğu koşullar, mesleki veya kişisel bilgi düzeyi, olayın gerçekleştiği ortam ve failden makul olarak beklenebilecek özen düzeyi birlikte göz önünde tutulur.

Uygulamada bu tür dosyalarda çoğu zaman bilirkişi incelemesine başvurulur. Örneğin bir yangının çıkış nedeni, bir binanın çökme riskinin gerçek kaynağı ya da alınması gereken teknik önlemlerin neler olduğu, uzmanlık gerektiren konulardır. Bilirkişi raporu, failin davranışı ile ortaya çıkan tehlike arasındaki nedensellik bağının kurulmasında belirleyici bir delil olabilir. Ancak nihai değerlendirmeyi mahkeme yapar; bilirkişi raporu tek başına bağlayıcı değildir.

Savunma açısından ise en kritik noktalar; failin özen yükümlülüğünün sınırlarının doğru çizilmesi, tehlikenin gerçekte başka bir bağımsız nedenden kaynaklanıp kaynaklanmadığının ortaya konması ve öngörülebilirlik koşulunun somut olayda gerçekten var olup olmadığının tartışılmasıdır. Bu nedenle taksirli suç isnatlarında teknik dosya değerlendirmesi büyük önem taşır.

Yaptırım, Soruşturma ve Kovuşturma

Genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçunun cezası, üç aydan bir yıla kadar hapistir. Ceza miktarının bu ölçüde olması nedeniyle, kanuni koşulların bulunması halinde hükmedilen kısa süreli hapis cezası, adli para cezasına veya diğer seçenek yaptırımlara çevrilebilir. Yine koşulları varsa hükmün açıklanmasının geri bırakılması (HAGB) veya cezanın ertelenmesi gündeme gelebilir. Bilinçli taksirin varlığı halinde ceza artırılır.

Suç, şikâyete bağlı değildir; savcılık öğrenir öğrenmez re’sen soruşturma yürütür. Görevli mahkeme kural olarak asliye ceza mahkemesidir. Suçun kanuni tanımı ve güncel metni için mevzuat.gov.tr üzerindeki Türk Ceza Kanunu metnine bakabilirsiniz.

Soruşturma aşamasında olayın nedeni ve failin kusuru genellikle bilirkişi incelemesiyle araştırılır; toplanan delillere göre savcılık ya kovuşturmaya yer olmadığına karar verir ya da iddianame düzenleyerek kamu davası açar. Kovuşturma aşamasında ise mahkeme, taksirin ve somut tehlikenin varlığını değerlendirerek hüküm kurar. Cezanın belirlenmesinde failin kusurunun ağırlığı (basit ya da bilinçli taksir), tehlikenin büyüklüğü ve failin olay sonrasındaki davranışları gibi ölçütler dikkate alınır. Bu suçta ön ödeme uygulanır. Görevli mahkeme asliye ceza mahkemesidir.

Her somut olayın kendine özgü delil durumu bulunduğundan, bir soruşturma veya davayla karşılaşmanız halinde dosyanızı bir ceza avukatıyla birlikte değerlendirmeniz önemlidir. Özellikle taksir esasına dayanan bu tür suçlarda, teknik bilirkişi raporlarının doğru okunması ve failin özen yükümlülüğünün gerçek sınırlarının ortaya konması savunmanın seyrini önemli ölçüde etkiler.

Konu ile İlgili Yargıtay Kararları ve Analizleri

Yargıtay 12. Ceza Dairesi, Esas: 2016/4984 – Karar: 2016/13396, Tarih: 14.12.2016 Tam Metni

“İçtihat Metni”

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması

Hüküm : TCK’nın 171/1, 62, 51/1-3, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

02/12/2016 tarih ve 6763 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 12. maddesi uyarınca genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçu bakımından önödeme hükümlerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme karşısında, sanığın hukuki durumunun buna göre tayin ve takdir edilmesi gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. 

Yargıtay 12. Ceza Dairesi, Esas: 2017/10500 – Karar: 2018/4867, Tarih: 25.04.2018 Tam Metni

“İçtihat Metni”

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme, Genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması

Hüküm : Her iki suç bakımından; Beraat

Taksirle öldürme ve genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Taksirle öldürme suçu bakımından kurulan hükmün temyizen incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekillerinin kusura ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçu bakımından kurulan hükmün temyizen incelenmesinde;

TCK’nın ”Genel Güvenliğin Taksirle Tehlikeye Sokulması” başlıklı 171. maddesinin 1. fıkrasında taksirle yangına neden olan kişinin yangın çıkarması halinin suç olarak düzenlendiği, maddede belirtilen suçun tehlike suçu olup, somut olayda meydana gelen ölüm neticesi sebebiyle zarar suçunun oluştuğu dikkate alındığında; taksirle yangına neden olmak suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, sanığın bu suçtan da beraatine karar verilmesi,;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokmak suçundan sanığınberaatine ilişkin hükmün 2 nolu bendinin hükümden tümüyle çıkartılarak yerine “sanık hakkında genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokmak suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına” karar verilmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Sıkça Sorulan Sorular

İstanbul’un Bahçelievler ilçesinde, Bakırköy Adliyesi’ne yakın konumda yer alan Avukat Sinan Karabacak, ceza hukuku alanında dava takibi ve hukuki danışmanlık hizmeti vermektedir.

Av. Sinan Karabacak – Cep Tel: +90 535 671 88 95