Sağlık Mesleği Mensuplarının Suçu Bildirmemesi Suçu ve Cezası (TCK-280)

Sağlık mesleği mensuplarının suçu bildirmemesi suçu, hekim, diş hekimi, eczacı, ebe, hemşire veya sağlık hizmeti veren başka bir kişinin, görevini yaparken bir suçun işlendiği yönünde belirtiyle karşılaşmasına rağmen durumu yetkili makamlara bildirmemesi veya bildirimi geciktirmesiyle oluşan suçtur ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu‘nun 280’inci maddesi uyarınca 1 aydan 1 yıla kadar hapis cezasını gerektirir. Kanunda alt sınır yazılmadığı için TCK m.49/1 gereği en az ceza 1 aydır. Suçun nitelikli hâli yoktur. Kamu hastanesinde çalışan ve kamu görevlisi sayılan sağlık personeli ise kural olarak bu maddeye değil, 6 aydan 2 yıla kadar hapis öngören TCK m.279’a tabidir.

Sağlık mesleği mensuplarının suçu bildirmemesi suçu Türk Ceza Kanunu’nun “Adliyeye Karşı Suçlar” bölümünde yer alır. Şikâyete bağlı değildir; uzlaştırma, önödeme ve seri muhakeme kapsamında değildir; basit yargılama usulü uygulanabilir. Dava zamanaşımı 8 yıldır, görevli mahkeme asliye ceza mahkemesidir ve bölge adliye mahkemesinin kararı temyiz edilemez.

Kanun metninin resmi kaynağı: 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu, mevzuat.gov.tr

Yargıtay Kararları Işığında Sağlık Mesleği Mensuplarının Suçu Bildirmemesi Suçunun Oluşması İçin Gerekli Şartlar

Sağlık mesleği mensuplarının suçu bildirmemesi suçunun oluşması için içtihatlarla Yargıtay tarafından bazı kriterler ortaya konulmuştur. Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2014/8297 E., 2015/1500 K. sayılı ve 19.01.2015 tarihli kararı, Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/15182 E., 2022/4887 K. sayılı ve 23.03.2022 tarihli kararı ile Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2018/4133 E., 2020/11496 K. sayılı ve 12.03.2020 tarihli kararı esas alındığında, maddeler hâlinde saymak gerekirse sağlık mesleği mensuplarının suçu bildirmemesi suçunun oluşması için:

1. Failin tabip, diş tabibi, eczacı, ebe, hemşire veya sağlık hizmeti veren başka bir kişi olması,
2. Failin kamu görevlisi sıfatı taşımaması (kamu görevlisi sağlık personeli için TCK m.279 uygulanır),
3. Failin suç belirtisiyle görevini yaptığı sırada karşılaşması,
4. Ortada hukuken suç niteliği taşıyan bir fiilin bulunması,
5. Failin karşılaştığı bulgunun bir suçun belirtisi olduğunu bilmesi veya bilebilecek durumda olması,
6. Durumun Cumhuriyet başsavcılığına veya kolluğa hiç bildirilmemesi ya da gecikerek bildirilmesi,
7. Bildirmemenin veya gecikmenin bilerek ve isteyerek gerçekleşmesi

gerekmektedir. Bu şartlardan biri eksikse eylem TCK m.280’deki suçu oluşturmaz. Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2018/4133 E., 2020/11496 K. sayılı kararında, ateşli silah ve bıçak yarası olan kişilere ilk müdahaleyi yaptıktan sonra hastane müdürüne olayın adli vaka olduğunu söyleyen ve müdürle birlikte emniyete bildirim yapan doktor hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü, beraat kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

A- TCK 280 Madde Metninin İncelenmesi

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 280’inci maddesi yürürlükteki hâliyle aşağıdaki gibidir:

Sağlık mesleği mensuplarının suçu bildirmemesi

Madde 280- (1) Görevini yaptığı sırada bir suçun işlendiği yönünde bir belirti ile karşılaşmasına rağmen, durumu yetkili makamlara bildirmeyen veya bu hususta gecikme gösteren sağlık mesleği mensubu, bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Sağlık mesleği mensubu deyiminden tabip, diş tabibi, eczacı, ebe, hemşire ve sağlık hizmeti veren diğer kişiler anlaşılır.

TCK m.280’in birinci fıkrası suçu tanımlar, ikinci fıkrası ise “sağlık mesleği mensubu” kavramını açıklar. Madde 01.06.2005’te yürürlüğe girdiğinden bu yana değişmemiştir. 765 sayılı eski Türk Ceza Kanunu döneminde benzer yükümlülük 530’uncu maddede düzenlenmişti.

Maddeyle ilgili tek önemli kanun değişikliği başka bir maddede yapılmıştır: 6763 sayılı Kanun’la 24.11.2016’da TCK m.192/4’e eklenen cümleye göre, uyuşturucu kullanan kişi hakkında soruşturma başlamadan resmi makamlara veya sağlık kuruluşlarına başvurarak tedavi edilmek isterse, sağlık mesleği mensuplarının TCK m.280 uyarınca bildirim yükümlülüğü doğmaz.

TCK m.280, herkes için geçerli olan suçu bildirmeme suçuna (TCK 278) göre daha geniş bir yükümlülük getirir. TCK m.278 yalnızca işlenmekte olan veya neticesi sınırlandırılabilir suçları kapsarken, sağlık mesleği mensubu tamamlanmış ve geçmişte kalmış suçların belirtilerini de bildirmek zorundadır. Bunun nedeni, yaralı, zehirlenmiş, istismara uğramış veya şüpheli şekilde ölmüş kişilerle ilk karşılaşan ve delilleri ilk gören kişinin çoğu zaman sağlık çalışanı olmasıdır.

B- Sağlık Mesleği Mensuplarının Suçu Bildirmemesi Suçunun Unsurları

1- Korunan Hukuki Değer

Sağlık mesleği mensuplarının suçu bildirmemesi suçuyla korunan hukuki değer adliyenin, yani ceza adaletinin etkin ve zamanında işleyişidir. Yaralanma, zehirlenme, cinsel saldırı veya şüpheli ölüm gibi olaylarda bulgular zamanla kaybolur; sağlık çalışanının erken bildirimi, delillerin toplanmasını ve suç işleyenlerin cezasız kalmamasını sağlar. Bu nedenle suçun bireysel bir mağduru yoktur; mağdur toplumdur. Bu tespitin önemli bir usul sonucu vardır: bildirilmeyen suçtan zarar gören hasta veya yakını, bu davaya katılan olamaz (aşağıda H-2 başlığına bakınız).

2- Fail: Sağlık Mesleği Mensubu

Sağlık mesleği mensuplarının suçu bildirmemesi bir özgü suçtur; fail ancak sağlık mesleği mensubu olabilir. TCK m.280/2 tabip, diş tabibi, eczacı, ebe ve hemşireyi saydıktan sonra “sağlık hizmeti veren diğer kişiler” ifadesini kullanır. Bu nedenle sayım sınırlı değildir; sağlık teknikeri, paramedik, acil tıp teknisyeni, laboratuvar ve radyoloji çalışanı gibi doğrudan sağlık hizmeti sunan kişiler de kapsamdadır.

Buna karşılık sağlık kuruluşunda çalışan herkes sağlık mesleği mensubu değildir. Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2014/8297 E., 2015/1500 K. sayılı ve 19.01.2015 tarihli kararında, özel poliklinikte tıbbi sekreter olarak çalışan ve yalnızca hasta kaydı yapan sanığın ne kamu görevlisi ne de TCK m.280/2’de tarif edilen sağlık mesleği mensubu olduğunu belirterek mahkûmiyet hükmünü bozmuştur. Güvenlik görevlisi, danışma personeli, hasta kabul görevlisi ve idari personel için de aynı değerlendirme geçerlidir; bu kişiler ancak şartları varsa herkes için geçerli TCK m.278’den sorumlu tutulabilir.

3- Kamu Hastanesinde Çalışan Hekim: TCK 279 mu, TCK 280 mi?

Uygulamadaki en önemli ayrım, sağlık çalışanının kamu görevlisi olup olmadığıdır. Yargıtay’ın ağırlıklı uygulamasına göre devlet hastanesi, eğitim ve araştırma hastanesi, sağlık ocağı gibi kamu sağlık kuruluşlarında çalışan hekim ve diğer sağlık personeli kamu görevlisidir ve öğrendiği suçu bildirmezse kamu görevlisinin suçu bildirmemesi suçundan (TCK 279) sorumlu olur. TCK m.280 ise özel hastane, özel poliklinik, tıp merkezi, muayenehane ve eczane gibi özel sektörde çalışan sağlık mesleği mensuplarına uygulanır.

• Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2011/19308 E., 2012/7899 K. sayılı ve 04.04.2012 tarihli kararında, devlet hastanesinde uzman hekim olan sanığın kamu görevlisi olduğunu, TCK m.280’in yalnızca kamu görevlisi sayılmayan sağlık mesleği mensupları hakkında uygulanabileceğini belirtmiştir.
• Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2012/13441 E., 2012/30482 K. sayılı ve 17.12.2012 tarihli kararında, sağlık ocağında hekim olan sanığın kamu görevi kapsamındaki tedavi görevi nedeniyle öğrendiği suçu bildirme yükümlülüğünün TCK m.279 kapsamında bulunduğu gözetilmeden TCK m.280 ile hüküm kurulmasını bozma nedeni saymıştır.
• Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2014/8297 E., 2015/1500 K. sayılı kararında ise özel poliklinikte bıçakla yaralanmış iki kişiyi tedavi edip bildirmeyen nöbetçi doktorun eyleminin TCK m.280/1 kapsamında olduğunu, TCK m.279/1’in uygulanmasının suç vasfında hata olduğunu belirtmiştir.

Kamu hastanesindeki hekim bakımından bir başka ihtimal de görevi kötüye kullanma suçudur. Yargıtay 16. Ceza Dairesi 2015/5251 E., 2015/4545 K. sayılı ve 25.11.2015 tarihli kararında, trafik kazasında beyin travması geçirip devlet hastanesinde ölen bebeğin ölüm belgesinde başhekim olarak imzası bulunan doktor hakkında, CMK m.159’daki bildirim yükümlülüğünün ihlalinin TCK m.257’deki görevi ihmal suçunu oluşturabileceğini, bu suçun unsurları tartışılmadan TCK m.280’den hüküm kurulmasının suç vasfında hata olduğunu belirtmiştir.

Bu ayrım cezayı doğrudan değiştirir: özel hastanedeki hekim için üst sınır 1 yıl, kamu hastanesindeki hekim için 2 yıldır. 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu’nun ek 12’nci maddesi, özel sağlık kuruluşu personelini yalnızca kendilerine karşı işlenen suçlar bakımından kamu görevlisi sayar; Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2020/944 E., 2020/5073 K. sayılı ve 12.03.2020 tarihli kararı bu hükmün 18.01.2014’ten sonraki olaylara uygulanacağını belirtmiştir. Bu düzenleme özel hastane çalışanını bildirim yükümlülüğü bakımından kamu görevlisi yapmaz; onun yükümlülüğü TCK m.280’den doğar.

4- Görevini Yaptığı Sırada Karşılaşma

Bildirim yükümlülüğü, sağlık mesleği mensubunun suç belirtisiyle “görevini yaptığı sırada” karşılaşmasına bağlıdır. Muayene, tedavi, ameliyat, ilaç verme, tahlil, görüntüleme veya ölüm belgesi düzenleme gibi mesleki faaliyetler bu kapsamdadır. Hekim tatilde, sokakta veya özel hayatında bir suça tanık olursa TCK m.280 değil, şartları varsa TCK m.278 gündeme gelir.

Görevle bağlantı kişiye göre ayrı ayrı belirlenir. Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2012/13441 E., 2012/30482 K. sayılı kararına konu olayda, üzerine süt dökülen çocuğa nöbetçi hekim törende olduğu için müdahale eden ve nöbetçi doktor olmadığını, iş yoğunluğu nedeniyle kolluğa bildirim yapamadığını savunan hekim hakkında, bu savunmanın aksinin ispat edilemediği gerekçesiyle mahkûmiyet hükmü bozulmuştur.

5- Suç Belirtisi: Kesin Bilgi Aranmaz, Ancak Ortada Bir Suç Bulunmalıdır

TCK m.280, suçun işlendiğinin kesin olarak bilinmesini aramaz; “bir suçun işlendiği yönünde bir belirti” yeterlidir. Kesici-delici alet yarası, ateşli silah yaralanması, darp izi, açıklanamayan kırık, zehirlenme bulgusu, cinsel saldırı izleri veya küçük yaşta gebelik bu tür belirtilere örnektir. Sağlık çalışanının görevi failin kim olduğunu araştırmak veya suçu ispatlamak değildir; belirtiyi yetkili makama aktarmaktır.

Bununla birlikte bildirilecek bir suçun hukuken var olması gerekir. Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/15182 E., 2022/4887 K. sayılı ve 23.03.2022 tarihli kanun yararına bozma kararına konu olayda, tüp bebek tedavisi sonucu doğan bebeğin anne ve babaya ait olmadığı DNA testiyle anlaşılmış, merkez çalışanı dört sanığa TCK m.280/1 ve m.62 uyarınca 5 ay hapis verilip hükmün açıklanması geri bırakılmıştı. Daire, soybağını değiştirme iddiasıyla yargılanan doktorun kast yokluğundan beraat ettiğini ve kararın kesinleştiğini belirterek, suçu bildirmeme suçunun oluşabilmesi için ortada icrası tamamlanmış bir suç bulunması gerektiğini, bu nedenle TCK m.280’in unsurlarının oluşmadığını kabul etmiştir.

Sağlık çalışanının bulguyu suç belirtisi olarak algılayabilecek durumda olması da gerekir. Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2013/11235 E., 2014/745 K. sayılı ve 20.01.2014 tarihli kararında, balkondan düşerek acil servise adli vaka olarak getirilen ve başka bir hekimin hastası olarak nörolojiye yatırılan kişinin ölümü üzerine sınırlı bilgiyle ölüm belgesi düzenleyen nöbetçi hekimin, ölüm nedeninin adli vaka olduğunu bilebilecek durumda olmadığını belirterek mahkûmiyet hükmünü bozmuştur.

6- Şikâyete Bağlı Suçların Belirtisi Bildirilmeli midir?

Kamu görevlisinin suçu bildirmemesini düzenleyen TCK m.279, bildirim yükümlülüğünü açıkça “kamu adına soruşturma ve kovuşturmayı gerektiren” suçlarla sınırlar. TCK m.280’de ise böyle bir sınırlama yoktur; madde yalnızca “bir suçun işlendiği yönünde bir belirti” ifadesini kullanır. Bu nedenle şikâyete bağlı suç belirtilerinin, örneğin basit bir kasten yaralama şüphesinin de bildirilmesi gerekip gerekmediği öğretide tartışmalıdır.

Uygulama bakımından güvenli yol, darp, yaralama veya şiddet şüphesi taşıyan her vakanın adli vaka olarak kayda alınıp kolluğa bildirilmesidir. Soruşturmanın başlayıp başlamayacağına mağdurun şikâyetine göre savcılık karar verir; bildirim, şikâyetin yerini almaz ve mağdurun şikâyet hakkını ortadan kaldırmaz. Hekimin olayın şikâyete bağlı bir suç olduğunu düşünerek bildirim yapmaması hâlinde ise bu durum savunmada hem unsur hem de kast yönünden ileri sürülebilir.

7- Hareket: Bildirmemek veya Geciktirmek

Suçun hareketi iki seçimlik biçimde gerçekleşir: durumu yetkili makamlara hiç bildirmemek veya bildirimde gecikme göstermek. Kanun “gecikme” için saat veya gün belirlememiştir. Gecikmenin suç oluşturup oluşturmadığı; hastanın acil tedavi ihtiyacı, hekimin iş yükü, delillerin kaybolma ihtimali ve bilginin adli makamlara başka yoldan ulaşıp ulaşmadığı birlikte değerlendirilerek belirlenir. Hayati tehlikesi olan hastanın tedavisine öncelik vermek gecikme sayılmaz; tedavi tamamlandıktan sonra makul sürede bildirim yapılması yeterlidir.

Ölüm belgesi ve defin ruhsatı düzenlenmesi, bildirimin atlanmasının en tipik görüldüğü alandır. Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2017/8520 E., 2017/10257 K. sayılı ve 25.09.2017 tarihli kararında, trafik kazası sonucu hastaneye kaldırılıp iki gün tedavi gördükten sonra ölen kişi hakkında yetkili makamlara bildirim yapmadan ölüm belgesi ve defin ruhsatı düzenleyen sanığın sağlık mesleği mensubunun suçu bildirmemesi suçunu işlediğini belirterek beraat hükmünü bozmuştur.

8- Yetkili Makam ve Bildirimin Yolu

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 158’inci maddesine göre suça ilişkin ihbar Cumhuriyet başsavcılığına veya kolluk makamlarına yapılabilir; valilik, kaymakamlık veya mahkemeye yapılan ihbar da ilgili başsavcılığa gönderilir. Bildirim yazılı olabileceği gibi tutanağa geçirilmek üzere sözlü de yapılabilir. Uygulamada hastanelerde bildirim çoğunlukla hastane polisine, emniyete veya jandarmaya adli rapor ya da adli vaka formu aracılığıyla yapılır.

Bildirimin hastane idaresi aracılığıyla yapılması da yükümlülüğü yerine getirir. Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2018/4133 E., 2020/11496 K. sayılı ve 12.03.2020 tarihli kararında, yaralılara ilk müdahaleyi yaptıktan sonra hastane müdürüne olayın adli vaka olduğunu söyleyen ve vakayı müdürle birlikte emniyete bildiren doktor hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine hükmetmiştir.

Vakayı adli vaka olarak kaydedip ilgili birime devreden sağlık çalışanının, sonradan başka serviste gelişen olayları ayrıca bildirme yükümlülüğü yoktur. Yargıtay 16. Ceza Dairesi 2015/2673 E., 2015/3025 K. sayılı ve 06.10.2015 tarihli kararında, trafik kazasında yaralanan kişiyi hasta tetkik defterine adli vaka olarak kaydedip cerrahi yoğun bakıma gönderen acil servis görevlilerinin, hastanın yoğun bakımda ölümünü adli mercilere bildirme görevleri bulunmadığını belirterek beraat hükmünü onamıştır.

9- Manevi Unsur: Kast

Sağlık mesleği mensuplarının suçu bildirmemesi yalnızca kasten işlenebilir. Sağlık çalışanının bulgunun bir suçun belirtisi olduğunu bilmesi ve buna rağmen bilerek ve isteyerek bildirmemesi veya geciktirmesi gerekir. Dikkatsizlik, yoğunluk veya özensizlik nedeniyle bildirimin atlanması taksirli bir davranıştır ve bu suçu oluşturmaz; ancak disiplin sorumluluğu doğurabilir.

Yargıtay uygulamasında kastın bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararları onanmaktadır. Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2013/9151 E., 2013/10362 K. sayılı ve 03.07.2013 tarihli kararı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2012/10296 E., 2013/5269 K. sayılı ve 04.04.2013 tarihli kararı, sanıkların kastının bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükümlerini onamıştır. Bulgunun adli nitelikte olduğuna ilişkin yanılgı, ceza hukukunda hata kuralları çerçevesinde de değerlendirilir.

C- Uygulamada En Sık Karşılaşılan Durumlar

1- Bıçak, Ateşli Silah ve Darp Yaralanmaları

Özel hastane ve polikliniklerin acil servislerine gelen kesici-delici alet, ateşli silah ve darp yaralanmaları, TCK m.280 soruşturmalarının en sık konusudur. Bu tür yaralanmalar suç belirtisi olarak kabul edilir ve hasta “kendim düştüm” veya “şikâyetçi değilim” dese bile durum adli vaka olarak bildirilmelidir. Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2014/8297 E., 2015/1500 K. sayılı kararına konu olayda, bıçakla yaralanıp özel polikliniğe başvuran iki kişiyi tedavi eden ancak bildirim yapmayan nöbetçi doktorun eylemi TCK m.280/1 kapsamında değerlendirilmiştir.

2- Trafik Kazası, İş Kazası ve Hastanede Ölüm

Trafik kazası ve iş kazası gibi olaylarda çoğu zaman taksirle yaralama veya ölüm hâlinde taksirle öldürme suçu söz konusudur. Bu nedenle bu vakalar da adli vaka olarak bildirilir. Hastanın sonradan hastanede ölmesi hâlinde ölümün adli makamlara bildirilmesi, otopsi ve ölü muayenesi yapılabilmesi için zorunludur.

• Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2020/6807 E., 2021/2929 K. sayılı ve 08.06.2021 tarihli kararında, trafik kazasında yaralanıp hastanede ölen kişinin ölümünün otopsi ve ölü muayenesi için adli makamlara bildirilmemesinin TCK m.280’deki suçu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan görevi kötüye kullanma suçundan beraat kararı verilmesini bozma nedeni saymıştır.
• Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2019/11707 E., 2021/4077 K. sayılı ve 28.04.2021 tarihli kararına konu olayda, iş kazasında elini makineye kaptırarak üç parmağı ampute olan işçinin tedavi edildiği hastanenin acil doktoru, iş kazasını adli mercilere bildirmediği iddiasıyla yargılanmış ve beraat etmiştir; Daire, işçinin bu suçtan doğrudan zarar görmediği için beraat hükmünü temyiz edemeyeceğine karar vermiştir.

3- Çocuk Yaşta Gebelik ve Cinsel İstismar Belirtileri

Kadın doğum, çocuk ve acil servislerinde en hassas bildirim konusu, reşit olmayan bir kız çocuğunun gebeliği veya cinsel istismar bulgusudur. Bildirim yükümlülüğünün kapsamı çocuğun yaşına göre değişir:

• 15 yaşını tamamlamamış çocuk: TCK m.103’e göre 15 yaşından küçük çocuğa yönelik her türlü cinsel davranış, rıza olsa bile çocuğun cinsel istismarı suçudur ve re’sen soruşturulur. Bu yaştaki bir çocuğun gebeliği, kendiliğinden bir suç belirtisidir ve bildirilmelidir.
• 15-18 yaş arası çocuk: Cebir, tehdit veya hile olmaksızın gerçekleşen ilişki TCK m.104/1’deki reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturur ve şikâyete bağlıdır. Failin mağdurla arasında evlenme yasağı bulunan biri olması (104/2) veya koruyucu aile ya da evlat edinme öncesi bakım ilişkisi bulunması (104/3) hâlinde şikâyet aranmaz. Cebir, tehdit veya hile belirtisi varsa olay cinsel istismar kapsamına girer.

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/10472 E., 2023/356 K. sayılı ve 25.01.2023 tarihli kararına konu olayda, ilk derece mahkemesi, 15 yaşındaki gebe çocuğa muayenehanede gebelik sonlandırma işlemi yaptığı kabul edilen kadın doğum uzmanını çocuk düşürtme suçunun yanında TCK m.280/1 uyarınca da 2 ay 15 gün hapisle cezalandırmış; gerekçede, reşit olmayan çocuğun gebe kalmasının rızaya dayalı cinsel birliktelik veya cinsel saldırı ihtimallerinin her ikisinde de suç oluşturduğu ve hekimin bunu bildirmesi gerektiği belirtilmiştir. Yargıtay hükmü, mağdurenin muayene bulgularına ilişkin uzman rapor alınmadan karar verildiği gerekçesiyle eksik araştırmadan bozmuştur.

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/2429 E., 2023/6390 K. sayılı ve 20.09.2023 tarihli kararına konu dosyada ise kaçırıldığını ve cinsel ilişkiye girdiğini kendisine anlatan mağdurenin genital muayenesini yapan ve kayıt tutmadan kızlık zarını dikmek amacıyla operasyon yaptığı iddia edilen doktor hakkında TCK m.280’den kurulan mahkûmiyet hükmünün 17.05.2021’de onanarak kesinleştiği belirtilmiştir.

4- Uyuşturucu Kullanıcısının Tedavi Başvurusu

Uyuşturucu bağımlılığı nedeniyle sağlık kuruluşuna başvuran kişinin durumu, TCK m.192/4 uyarınca bildirim yükümlülüğünün dışındadır. Kişi hakkında kullanmak için uyuşturucu bulundurma suçundan soruşturma başlamadan önce tedavi edilmek için başvurursa cezaya hükmolunmaz ve sağlık mesleği mensuplarının TCK m.280 uyarınca bildirim yükümlülüğü doğmaz. Bu istisna yalnızca kişinin kendi kullanımı için geçerlidir; hastanın uyuşturucu ticareti yaptığına dair açık belirtiler bu istisnanın kapsamına girmez.

5- Hekimin Kendi Tıbbi Hatası

Sağlık mesleği mensubu, kendi müdahalesinden kaynaklandığını düşündüğü bir komplikasyonu suç olarak ihbar etmek zorunda değildir. Anayasa’nın 38/5. maddesine göre hiç kimse kendisini veya kanunda gösterilen yakınlarını suçlayan bir beyanda bulunmaya zorlanamaz. Yargıtay Ceza Genel Kurulu 2008/178 E., 2009/159 K. sayılı ve 16.06.2009 tarihli kararı, kamu görevlisinin kendi işlediği suçu ihbar sorumluluğunun bulunmadığını kabul etmiştir; aynı ilke sağlık mesleği mensubu bakımından da geçerlidir. Ancak bu güvence, hasta kayıtlarını değiştirme veya gerçeğe aykırı ölüm belgesi düzenleme gibi aktif davranışları kapsamaz; bu tür davranışlar ayrı suçlar oluşturabilir.

D- Hasta Sırrı, Kişisel Veriler ve Tanıklıktan Çekinme ile İlişkisi

Sağlık çalışanları hasta sırrını koruma yükümlülüğü altındadır ve bildirim yükümlülüğü ile bu yükümlülüğün çatıştığı düşünülebilir. Ancak TCK m.280’in emrettiği bildirim, hukuka uygunluk nedenlerinden “kanunun hükmünü yerine getirme” (TCK m.24/1) kapsamındadır. Bu nedenle suç belirtisini yetkili makama bildiren sağlık çalışanı hasta sırrını ihlal etmiş sayılmaz. Hastanın “kimseye söylemeyin” talebi de bildirim yükümlülüğünü kaldırmaz.

Bildirim yükümlülüğünün sınırı ise yetkili makamdır. Hastanın sağlık bilgisini polis, savcılık veya mahkeme dışında üçüncü kişilere, basına veya hasta yakınlarına aktarmak bildirim değildir; şartları varsa verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu oluşturabilir.

Tanıklıktan çekinme hakkı ile bildirim yükümlülüğü de birbirinden farklıdır. CMK m.46/1-b’ye göre hekimler, diş hekimleri, eczacılar, ebeler ve yardımcıları ile diğer tıp meslek mensupları, bu sıfatları dolayısıyla hastaları hakkında öğrendikleri bilgiler konusunda tanıklıktan çekinebilir; ancak ilgilinin rızası varsa çekinemez. Bu hak, sonradan açılan davada tanık olarak dinlenmeye ilişkindir ve TCK m.280’deki ilk bildirim yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz. Usul yönünden ise sağlık çalışanı kendi aleyhine soruşturma yürütülen bir olayda tanık sıfatıyla dinlenmişse, çekinme hakkı hatırlatılmadan alınan beyan delil olarak kullanılamaz: Yargıtay 16. Ceza Dairesi 2015/655 E., 2015/3332 K. sayılı ve 23.10.2015 tarihli kararında, sağlık ocağında doktor olan sanığın CMK m.48’e aykırı olarak çekinme hakkı hatırlatılmadan alınan ifadesinin yasak delil olduğunu belirterek beraat hükmünü onamıştır.

E- Sağlık Mesleği Mensuplarının Suçu Bildirmemesi Suçunun Cezası

Hâl	Madde	Ceza
Suç belirtisini bildirmemek veya geciktirmek	280/1	1 aydan 1 yıla kadar hapis
Kamu görevlisi sağlık personeli (kamu hastanesi, sağlık ocağı)	279/1	6 aydan 2 yıla kadar hapis
Seçenek adli para cezası	—	Öngörülmemiş (TCK m.50 ile çevirme mümkün)
Önödeme, uzlaştırma, seri muhakeme	TCK m.75, CMK m.250, 253	Uygulanmaz
Basit yargılama	CMK m.251	Uygulanabilir, sonuç cezadan 1/4 indirim

TCK m.280’de yalnızca hapis cezası öngörülmüştür. Ancak hükmedilen ceza 1 yıldan fazla olamayacağı için TCK m.50/1-a uyarınca kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar her zaman değerlendirilebilir ve ceza adli para cezasına çevrilebilir. Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2013/3467 E., 2013/7952 K. sayılı ve 23.05.2013 tarihli kararı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2014/5249 E., 2014/9442 K. sayılı ve 23.09.2014 tarihli kararı, TCK m.280/1, 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilen mahkûmiyet hükümlerini onamıştır.

Ceza Hesaplaması Örnekleri

Aşağıdaki örnekler genel fikir vermek amacıyla hazırlanmıştır; somut olayda mahkemenin TCK m.61’e göre yapacağı değerlendirme farklı sonuç doğurabilir.

1. Alt sınıra yakın ceza: Temel ceza 3 ay belirlenir ve TCK m.62 uyarınca 1/6 indirim yapılırsa sonuç ceza 2 ay 15 gündür. Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/10472 E., 2023/356 K. sayılı kararına konu ilk derece hükmünde bu ceza ertelenmiştir.
2. Orta düzey ceza: Temel ceza 6 ay belirlenip TCK m.62 ile 1/6 indirim yapılırsa sonuç ceza 5 aydır. Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/15182 E., 2022/4887 K. sayılı kararına konu dosyada sanıklara bu ceza verilip hükmün açıklanması geri bırakılmıştır. Bu ceza günlüğü 20 TL’den adli para cezasına çevrilirse 150 gün karşılığı 3.000 TL olur.
3. Basit yargılama: Aynı 5 aylık ceza basit yargılama usulüyle verilirse CMK m.251/3 uyarınca dörtte bir indirilir ve sonuç ceza 3 ay 22 gün olur.
4. Üst sınır: Temel ceza 1 yıl belirlenip 1/6 indirim yapılırsa sonuç ceza 10 aydır; bu ceza da adli para cezasına çevrilebilir, ertelenebilir veya hükmün açıklanması geri bırakılabilir.

F- Sağlık Mesleği Mensuplarının Suçu Bildirmemesi ile Benzer Suçlar Arasındaki Farklar

Sağlık mesleği mensuplarının suçu bildirmemesi; herkes için geçerli bildirim suçuyla, kamu görevlilerine özgü bildirim suçuyla, görevi kötüye kullanma suçuyla ve yardım veya bildirim yükümlülüğünün ihlaliyle sık karıştırılır. Temel farklar şöyledir:

Suç	Fail	Bildirilmeyen şey	Ceza
Suçu bildirmeme (TCK m.278)	Herkes	İşlenmekte olan veya neticesi sınırlandırılabilir suç	1 yıla kadar hapis
Kamu görevlisinin suçu bildirmemesi (TCK m.279)	Kamu görevlisi	Görevle bağlantılı öğrenilen, re’sen soruşturulan suç	6 ay – 2 yıl hapis
Sağlık mesleği mensuplarının suçu bildirmemesi (TCK m.280)	Kamu görevlisi olmayan sağlık mesleği mensubu	Görev sırasında karşılaşılan suç belirtisi	1 yıla kadar hapis
Görevi kötüye kullanma (TCK m.257)	Kamu görevlisi	Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanmayan görev aykırılığı	6 ay – 2 yıl (ihmali hâlde 3 ay – 1 yıl)
Yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi (TCK m.98)	Herkes	Kendini idare edemeyecek durumdaki kişinin hâli	1 yıla kadar hapis veya adli para

1- TCK 280 ile Suçu Bildirmeme (TCK 278)

İki suç arasındaki temel fark failin sıfatı ve bildirilecek suçun aşamasıdır. TCK m.278’de yükümlülük işlenmekte olan suçla veya neticesi hâlâ sınırlandırılabilecek işlenmiş suçla sınırlıdır; TCK m.280’de ise tamamlanmış suçların belirtileri de kapsamdadır. TCK m.278’in birinci ve ikinci fıkraları TCK m.75/6 uyarınca önödemeye tabidir; TCK m.280 ise bu listede yer almadığı ve üst sınırı 6 ayı aştığı için önödemeye tabi değildir. Sağlık çalışanı suça görevi dışında tanık olursa TCK m.278 uygulanır.

2- TCK 280 ile Kamu Görevlisinin Suçu Bildirmemesi (TCK 279)

TCK m.279 kamu görevlisi olan sağlık personeline, TCK m.280 özel sektörde çalışan sağlık mesleği mensubuna uygulanır. TCK m.279 yalnızca re’sen soruşturulan suçları kapsarken, TCK m.280’de böyle bir sınırlama yoktur. TCK m.279’un cezası daha ağırdır ve kamu görevlisi için memuriyete ilişkin ek sonuçlar doğabilir.

3- TCK 280 ile Görevi Kötüye Kullanma (TCK 257)

Görevi kötüye kullanma suçunun faili kamu görevlisidir; bu nedenle özel hastane çalışanı TCK m.257’den sorumlu tutulamaz. Kamu hastanesi hekimi bakımından ise Yargıtay 16. Ceza Dairesi 2015/5251 E., 2015/4545 K. sayılı kararında ölüm belgesi düzenlenmesiyle ilgili bildirim eksikliği TCK m.257 yönünden tartışılmıştır. Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/8830 E., 2022/11249 K. sayılı ve 28.09.2022 tarihli kararında ise görevi kötüye kullanma suçundan yargılanan sanığa isnat edilen eylemin, sübutu hâlinde TCK m.280’deki suçu oluşturacağı belirtilerek dava zamanaşımı bu maddeye göre hesaplanmış ve kamu davası düşürülmüştür. Suç vasfı, zamanaşımı süresini ve cezayı doğrudan etkilediğinden savunmada mutlaka tartışılmalıdır.

4- TCK 280 ile Yardım veya Bildirim Yükümlülüğünün Yerine Getirilmemesi (TCK 98)

TCK m.98’de bildirilmesi gereken şey bir suç değil, yaşı, hastalığı veya yaralanması nedeniyle kendini idare edemeyecek durumdaki bir kişinin hâlidir. Yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçu herkes tarafından işlenebilir. Hastaya hiç müdahale etmeyen sağlık çalışanı bakımından ayrıca bu suç ve şartları varsa ihmali davranışla işlenen öldürme veya yaralama suçları değerlendirilir.

5- Suç Delillerini Yok Etme ve Suçluyu Kayırma ile İlişkisi

Sağlık mesleği mensuplarının suçu bildirmemesi bir ihmal suçudur; sağlık çalışanı yalnızca susar. Sağlık çalışanı bunun ötesine geçip yara bulgularını kayıttan çıkarır, adli raporu değiştirir veya muayene bulgularını ortadan kaldırırsa suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçu gündeme gelir. Faile kaçma veya saklanma imkânı sağlanırsa suçluyu kayırma suçu değerlendirilir. Bu hâllerde hangi suçun oluştuğu suçların içtimaı kurallarına göre belirlenir.

G- Suçun Özel Görünüş Biçimleri

1- Teşebbüs

Sağlık mesleği mensuplarının suçu bildirmemesi sırf ihmal suçu olduğundan genel kabul gören görüşe göre suça teşebbüse elverişli değildir. Sağlık çalışanı ya zamanında bildirir ya da bildirmez; gecikmenin suç oluşturduğu anda suç tamamlanmış olur.

2- İştirak

Aynı hastayla ilgilenen hekim, hemşire ve teknisyenin her biri kendi bildirim yükümlülüğü bakımından ayrı ayrı değerlendirilir. Ancak yükümlülük, vakayla gerçekten ilgilenen ve bulguyu gören kişide doğar; olaydan haberi olmayan veya vakayı kurum içinde usulüne uygun şekilde devreden çalışan sorumlu tutulamaz. Bir sağlık çalışanını bildirim yapmaması için ikna eden kişi ise azmettirme kuralları çerçevesinde sorumlu tutulabilir.

3- İçtima

Aynı vakada birden fazla suç belirtisinin bildirilmemesi kural olarak tek bir bildirim yükümlülüğünün ihlalidir. Farklı zamanlarda gelen ve birbirinden bağımsız vakaların bildirilmemesi ise her vaka için ayrı suç veya şartları varsa zincirleme suç oluşturabilir.

H- Soruşturma ve Yargılama Usulü

1- Şikâyet, Uzlaştırma ve Önödeme

Sağlık mesleği mensuplarının suçu bildirmemesi suçu re’sen soruşturulur; şikâyete bağlı değildir ve şikâyetten vazgeçme davayı düşürmez. Suç, CMK m.253’te sayılan uzlaştırma kapsamındaki suçlar arasında değildir.

TCK m.75/1’deki genel önödeme şartı, hapis cezasının üst sınırının 6 ayı aşmamasıdır; TCK m.280’in üst sınırı 1 yıl olduğundan bu şart sağlanmaz. TCK m.75/6’da ayrıca önödemeye tabi tutulan suçlar arasında suçu bildirmeme (278/1 ve 278/2) sayılmış, sağlık mesleği mensuplarının suçu bildirmemesi sayılmamıştır. Bu nedenle TCK m.280 bakımından önödeme uygulanmaz.

2- Katılma Hakkı: Hasta veya Yakını Davaya Katılamaz

Sağlık mesleği mensuplarının suçu bildirmemesi suçunda korunan değer adliyenin işleyişi olduğundan, bildirilmeyen suçun mağduru bu suçtan doğrudan zarar görmüş sayılmaz. Bu nedenle hasta, hasta yakını veya şikâyetçi davaya katılan olarak kabul edilemez. Yerel mahkemece katılma kararı verilmiş olsa bile bu karar hukuken değersizdir ve kanun yoluna başvurma hakkı vermez.

Bu ilke çok sayıda kararla yerleşmiştir: Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2013/16883 E., 2014/2718 K. sayılı ve 11.03.2014 tarihli kararı, Yargıtay 16. Ceza Dairesi 2016/3260 E., 2016/4431 K. sayılı ve 29.06.2016 tarihli kararı, Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2017/14124 E., 2017/13625 K. sayılı ve 04.12.2017 tarihli kararı ile Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/8167 E., 2021/14557 K. sayılı ve 18.05.2021 tarihli kararı, şikâyetçilerin bu suçtan açılan davadaki temyiz istemlerini reddetmiştir.

Mağdurun hakları ise asıl suç bakımından korunur: bildirilmeyen yaralama, istismar veya taksirle öldürme davasında mağdur ya da yakınları katılan olabilir.

3- Görevli Mahkeme ve Kanun Yolu

Sağlık mesleği mensuplarının suçu bildirmemesi suçuna asliye ceza mahkemesi bakar. İlk derece mahkemesinin kararına karşı bölge adliye mahkemesine istinaf başvurusu yapılabilir. CMK m.286/2-d uyarınca kanunda üst sınırı 2 yıla kadar hapis cezasını gerektiren suçlara ilişkin bölge adliye mahkemesi kararları temyiz edilemez; bu nedenle TCK m.280 dosyaları kural olarak istinaf aşamasında kesinleşir. Bu durum, savunmanın ilk derece ve istinaf aşamasında eksiksiz yapılmasını özellikle önemli kılar. Kesinleşen kararlara karşı ancak kanun yararına bozma gibi olağanüstü yollar gündeme gelebilir; Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/15182 E., 2022/4887 K. sayılı kararı bu yolla verilmiştir.

4- Dava Zamanaşımı

Sağlık mesleği mensuplarının suçu bildirmemesi suçunda dava zamanaşımı TCK m.66/1-e uyarınca 8 yıldır ve TCK m.67/4 uyarınca kesme işlemleriyle en fazla 12 yıla uzar:

Hâl	Üst sınır	Olağan zamanaşımı	Kesintiyle en fazla
TCK 280/1	1 yıl	8 yıl	12 yıl

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/1645 E., 2021/9375 K. sayılı ve 25.11.2021 tarihli kararında, sanığın sorgusunun yapıldığı 13.12.2012 tarihinden inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımının dolduğunu belirterek kamu davasını düşürmüştür. Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2024/6235 E., 2024/10316 K. sayılı ve 02.12.2024 tarihli kararında son kesme işleminin 14.10.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu kabul edilerek davanın düşmesine ilişkin hüküm düzeltilerek onanmış, Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/7128 E., 2025/3961 K. sayılı ve 13.03.2025 tarihli kararında da TCK m.280/1’den açılan dava aynı süre nedeniyle düşürülmüştür.

5- Basit Yargılama, HAGB ve Erteleme

Basit yargılama usulü CMK m.251 uyarınca üst sınırı 2 yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren suçlarda uygulanabildiğinden TCK m.280 bakımından mümkündür; mahkûmiyet hâlinde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir. Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/11413 E., 2022/9003 K. sayılı ve 09.06.2022 tarihli kararında, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonrasında basit yargılama usulünün lehe olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle TCK m.280’den kurulan hüküm bozulmuştur. CMK m.250’deki seri muhakeme listesinde ise TCK m.280 yer almaz.

Sonuç ceza her durumda 2 yılın altında kaldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve cezanın ertelenmesi her dosyada değerlendirilmelidir. Bu suçta somut maddi zarar bulunmadığından zararın giderilmesi şartı genellikle HAGB’ye engel değildir. Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2017/12017 E., 2018/948 K. sayılı ve 01.02.2018 tarihli kararında, sabıkası bulunmayan ve eylemiyle oluşan bir zarar bulunmayan sanık hakkında HAGB talebinin yalnızca “takdiren” denilerek reddedilmesini yetersiz gerekçe sayarak hükmü bozmuştur. Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2012/13441 E., 2012/30482 K. sayılı kararında da katılanın talep ettiği somut maddi zarar bulunmadığı ve manevi zararın HAGB’ye engel olmadığı vurgulanmıştır.

I- Mesleki ve Diğer Sonuçlar

Sağlık mesleği mensuplarının suçu bildirmemesi suçundan mahkûmiyet, ceza davasının ötesinde mesleki sonuçlar doğurabilir. Sağlık çalışanı hakkında bağlı olduğu meslek örgütü veya çalıştığı kurum tarafından disiplin süreci yürütülebilir; özel hastanelerde adli vakaların bildirilmemesi kurumun denetimlerinde de olumsuz sonuç doğurabilir. Ceza yargılamasında beraat edilmesi, disiplin yönünden her zaman aynı sonucu doğurmayabileceğinden iki süreç birlikte takip edilmelidir.

Hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde TCK m.53’teki hak yoksunlukları da gündeme gelir; ancak cezası ertelenen veya kısa süreli hapsi adli para cezasına çevrilen sanık bakımından bu yoksunluklar uygulanmaz. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ise bir mahkûmiyet hükmü olmadığından adli sicil kaydına yansımaz ve bu sonuçları doğurmaz.

Sağlık Mesleği Mensuplarının Suçu Bildirmemesi Suçlamasında Savunma Noktaları

Sağlık mesleği mensuplarının suçu bildirmemesi suçlamasıyla karşılaşan hekim, hemşire, eczacı veya diğer sağlık çalışanı yönünden savunmada şu hususlar öncelikle incelenmelidir:

1. Sağlık mesleği mensubu sıfatı: Sanık tıbbi sekreter, güvenlik görevlisi veya idari personel midir? Bu kişiler TCK m.280’in faili olamaz.
2. Doğru madde: Sanık kamu görevlisi midir? Kamu hastanesi çalışanı için TCK m.279, özel sektör çalışanı için TCK m.280 uygulanır; yanlış vasıf ceza ve zamanaşımı hesabını değiştirir.
3. Görev bağlantısı: Sanık vakayla gerçekten ilgilenmiş midir, nöbetçi midir, hastayı bizzat muayene etmiş midir?
4. Belirti ve bilgi: Bulgu bir suçun belirtisi olarak algılanabilir nitelikte midir? Sanık hastanın geliş nedenini ve öyküsünü bilebilecek durumda mıdır?
5. Bildirilecek suçun varlığı: Asıl olayda gerçekten bir suç var mıdır? Asıl suçtan beraat veya kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmiş midir?
6. Bildirimin yapılıp yapılmadığı: Vaka adli vaka olarak kaydedilmiş, hastane polisine, hastane idaresine veya emniyete iletilmiş midir? Bilgi başka yoldan zaten adli makamlara ulaşmış mıdır?
7. Gecikmenin nedeni: Gecikme acil tedavi zorunluluğundan veya iş yoğunluğundan mı kaynaklanmıştır? Delil kaybı doğmuş mudur?
8. Kast: Bildirimin atlanması bilerek mi, yoksa dikkatsizlik veya yanılgı sonucu mu olmuştur?
9. Özel istisnalar: Uyuşturucu kullanıcısının tedavi başvurusu (TCK m.192/4) veya sağlık çalışanının kendi müdahalesine ilişkin bir olay (Anayasa m.38/5) söz konusu mudur?
10. Delil yasakları: Sanığın ifadesi çekinme hakkı hatırlatılmadan tanık sıfatıyla alınmış mıdır?
11. Usul: Hasta veya yakını hakkında usulsüz katılma kararı verilmiş midir? Basit yargılama, HAGB ve erteleme şartları değerlendirilmiş midir?
12. Zamanaşımı: Suç tarihi ile kesme işlemleri arasında 8 yıllık, toplamda 12 yıllık süre dolmuş mudur?

Sonuç

Sağlık mesleği mensuplarının suçu bildirmemesi suçu, görevini yaparken bir suçun işlendiği yönünde belirtiyle karşılaşıp bunu yetkili makamlara bildirmeyen veya geciktiren hekim, diş hekimi, eczacı, ebe, hemşire ve diğer sağlık çalışanlarını TCK m.280/1 uyarınca 1 aydan 1 yıla kadar hapisle cezalandırır. Yargıtay uygulamasına göre bu madde özel hastane, poliklinik, muayenehane ve eczane gibi özel sektör çalışanlarına uygulanır; kamu hastanesindeki hekim ise TCK m.279’a tabidir ve tıbbi sekreter gibi sağlık hizmeti vermeyen personel bu suçun faili olamaz. Suç için kesin bilgi aranmaz, belirti yeterlidir; ancak ortada hukuken bir suç bulunmalı ve bildirmeme kasten gerçekleşmelidir. Hastane idaresi aracılığıyla emniyete yapılan bildirim yükümlülüğü yerine getirir. Suç önödeme, uzlaştırma ve seri muhakeme kapsamında değildir; basit yargılama, adli para cezasına çevirme, erteleme ve HAGB uygulanabilir. Dava zamanaşımı 8 yıldır, bildirilmeyen suçun mağduru bu davaya katılamaz ve bölge adliye mahkemesi kararı temyiz edilemez.

Sık Sorulan Sorular

İstanbul’un Bahçelievler ilçesinde, Bakırköy Adliyesi’ne yakın konumda yer alan Avukat Sinan Karabacak dava takibi ve hukuki danışmanlık hizmeti vermektedir. Görevi sırasında karşılaştığı bir vaka nedeniyle sağlık mesleği mensuplarının suçu bildirmemesi suçlamasıyla karşılaştıysanız, süreç hakkında bilgi almak için hekim ve sağlık çalışanları için ceza avukatı desteği sayfasını inceleyebilirsiniz.

Av. Sinan Karabacak Cep Tel: +90 535 671 88 95

Yasal Uyarı: Bu makale Av. Sinan Karabacak tarafından, yalnızca genel bilgilendirme amacıyla hazırlanmış olup hukuki tavsiye niteliği taşımamaktadır. Her dava kendine özgü koşullar içermektedir. Hukuki danışmanlık için lütfen iletişime geçiniz.